December 2022 – Beschadigd, maar niet ontspoord. Snoet was al bijna 6 jaar oud toen ze bij ons kwam. Iets van haar geschiedenis was terug te vinden in het paspoort dat we bij de papieren van t’ Heerveld kregen. Vele dierenartsbezoekjes stonden erin genoteerd. Vooral inentingen. We legden het weg met de rest van de papieren, totdat ze afgelopen zomer krols gedrag begon te vertonen. Ze was toch gesteriliseerd? Cora, familiehond, kwam op een dag langs met haar baasje, Snoet huppelde hoopvol op haar af, drukte haar snoet tegen die van Cora en uitnodigend krulde ze haar staart schuin de lucht in om te laten zien wat ze in gedachten had. Niet hoe Snoet Cora anders altijd benadert. Ze kunnen elkaar prima verdragen, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Het was grappig, en ook wel zielig. We haalden Snoets gegevens tevoorschijn. Het stond wel in de papieren, maar nergens konden we in het paspoort vinden dat ze was gesteriliseerd. De gegevens van haar vorige baasje stonden er wel in, dus die konden we benaderen. Zullen we haar bellen? Zou die dat op prijs stellen? We hadden geen idee wie het was. Het werd een emotioneel gesprek. De mevrouw had door omstandigheden, gedwongen afstand van Snoet moeten doen. Ze moest een beetje huilen toen ze van Snoet hoorde. We raakten in gesprek en wisselden foto’s uit. Zo zagen we een klein Snoetje van zeven maanden, want toen is ze bij die mevrouw komen wonen en we kregen een beter beeld van haar verleden. Het lijkt erop dat er in die eerste maanden niet heel goed voor haar is gezorgd en het was verdrietig om te horen dat ze veel pijn moet hebben doorstaan omdat ze rondliep met een onbehandelde gebroken achterpoot. Ook was ze blijkbaar niet ingeënt omdat ze nu chronische niesziekte heeft. Hoe ze bijna al haar tanden en kiezen is kwijtgeraakt is niet bekend. Des te fijner is het dat ze al vrij snel bij een zorgzame dame in huis mocht wonen, totdat die mevrouw na vijf jaar moest verhuizen naar een plek waar geen huisdieren mee naartoe mogen. Heel erg had ze dat gevonden en ze had gehoopt dat Snoet niet in een asiel terecht zou komen. Dat gebeurde tegen de afspraak dus wel, maar gelukkig kwam ze in ‘t Heerveld, waar goed voor haar is gezorgd. Met onze zachtaardige allemansvriendin is het goed gekomen, ze rent en springt, eet harde brokken, zelfs de grote van Cora. Alleen de snotterige niesbuien zijn soms heftig. En ze doet soms krols. En ja, ze is óók gesteriliseerd.